Dlaczego Antarktyda?

Dlaczego Antarktyda?

Wielu z Nas wybrałoby zapewne słoneczne plaże Bali i szklankę ze słomką. W moim przypadku nie jest to już takie oczywiste. Źle znoszę bowiem wysokie temperatury i nie przepadam za ostrym światłem słonecznym. Idealne dla mnie warunki będą zatem panowały na … Antarktydzie. Ot, cała filozofia.

A tak po prawdzie, to od zawsze interesowałem się zimnymi rejonami naszego świata. Wszystkie moje dotychczasowe podróże w lodowe góry Grenlandii, szczyty Himalajów czy lodowce Patagonii wpisywały się w moje uwielbienie zimnego i surowego krajobrazu. Wyjątkiem była tylko Nowa Zelandia, ale nie żałuję. Jako nastolatek zaczytywałem się w książkach opisujących eksplorację zimnych pustkowi naszej planety. Wyprawy Nansena na statku “Fram”, wyścig o biegun południowy, eksploracja północnej Kanady, przelot balonem nad biegunem północnym czy epopeje Shackletona. To wszystko kreowało moją wyobraźnię i gdzieś tam podsuwało marzenie o zobaczeniu lodowych pustkowi.

Antarktyda to dla mnie creme de la creme moich zimowych fascynacji.

Tej wyprawy nie byłoby jednak, gdyby nie moje zamiłowanie do fotografii. To ono przeniosło młodzieńczą wyobraźnię w świat rzeczywistego obrazu rejestrowanego na slajdach czy matrycach aparatów. O ile zapisany obraz może być rzeczywisty. Mam zatem nadzieję przywieźć kilka naprawdę dobrych zdjęć. I jak zwykle ich zrobienie przyjdzie mi okupić olbrzymim wysiłkiem. Ale dopiero wtedy czuję te fotografie.

Poczuć Antarktydę nie przyjdzie mi jednak łatwo. W domu zostawiam Żonę Ania i dwóch Synków – Adasi i Antka, za którymi będę bardzo tęsknił. Wiem, że ta  tęsknota będzie bardzo trudna. Nie jest mi obca. Dziękuję Wam za zgodę na tą wyprawę i Wasze wsparcie, które motywuje mnie do pracy.